Ως γνωστόν, η καρέκλα, η όποια καρέκλα, δηλαδή, η όποια εξουσία, μικρή ή μεγάλη, για κάποιους, είναι πολύ γλυκιά, τόσο γλυκιά, που για χάρη της μπορούν να ξεχάσουν κόμματα, ιδεολογίες, αξίες και ιδανικά.

Μία τέτοια περίπτωση φαίνεται πως είναι ο νέος πρόεδρος του Δημοτικού  Συμβουλίου Αλεξανδρούπολης Γιώργος Καϊσας (αν και η Αποκεντρωμένη δεν έχει ακόμη αποφανθεί για το αν ήταν έγκυρη διαδικασία της Κυριακής 9/1)

Ο κ. Καϊσας, στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ στον Έβρο, ήταν υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με την παράταξη Λαζόπουλου, που προεκλογικά στηρίχθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά, πλέον, αποτελεί παρελθόν, αφού «απορροφήθηκε» από την παράταξη Ζαμπούκη. Ο κ. Καϊσας, λοιπόν, δέχθηκε την πρόταση του Δημάρχου να είναι πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου και να συμπορεύεται μαζί του, αποδεχόμενος τις απόψεις και τις πολιτικές του, κι ας έρχονται αυτές σε πλήρη αντίθεση με την ιδεολογία που πρεσβεύσει ο πολιτικός του χώρος.

Τρανταχτό παράδειγμα η πρόσφατη ανακοίνωση της παράταξης Ζαμπούκη, για τον Αναπτυξιακό Οργανισμό του Δήμου, στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρονται τα εξής:

Διαβάστε ακόμη  Κρυσταλλένια Μπαμπούρα - Γραμμή εξυπηρέτησης Δημότη / Μια αξέχαστη, μοναδική αλλά και διδακτική εμπειρία.

«Θεωρεί ο κ. Λαμπάκης εξυπνότερο ή ικανότερο τον εαυτό του από τον κ. Πατούλη, τον κ. Μπακογιάννη και δεκάδες άλλους δημάρχους και περιφερειάρχες που έσπευσαν να αξιοποιήσουν αυτό το αναπτυξιακό εργαλείο και σύστησαν αναπτυξιακούς οργανισμούς; Προφανώς και όχι, απλά ο πρώην δήμαρχος δεν θέλει να γίνει τίποτα στην πόλη μας και την περιοχή μας.

Ο κ. Ζαμπούκης χρησιμοποιεί ως παραδείγματα αξιοπιστίας και πολιτικής ικανότητας τους κκ Πατούλη και Μπακογιάννη, που με τη σύντομη θητεία τους στην Περιφέρεια και στο Δήμο Αθηναίων αντίστοιχα, για διάφορα θέματα, (πυρκαγιές Αττικής, Μεγάλος Περίπατος, συναυλία Ρουβά) έχουν γνωρίσει την αποδοκιμασία, ακόμη και την κατακραυγή των πολιτών. Τα λόγια είναι περιττά! Και τα περί ιδεολογιών και πολιτικών διαχωριστικών γραμμών, ανέκδοτα!

Υ.Γ. Ελπίζουμε  αυτή την φορά να βάλαμε την σωστή φωτογραφία γιατί υπάρχουν και πολλοί Καΐσες.