Ο Γιώργος Αμούτζας ή αλλιώς ο Νικηφόρος της σειράς Σασμός, κατάγεται από τον Ίασμο τον όποιο επισκέφτηκε πρόσφατα.


Η καταγωγή του, από την πλευρά του πατέρα του είναι το χωριό Ίασμος της Ροδόπης.

Μάλιστα επισκέπτεται συχνά το χωριό του και αναφέρεται στη Θρακική γη με αγάπη για να μη ξεχνάει όπως γράφει και πιστεύει ο ίδιος από πού ξεκίνησαν όλα. Επίσης αναφέρει ότι από τον τόπο καταγωγής και πατρίδα του παίρνει έμπνευση. 

Μάλιστα μόλις προχθές επισκέφτηκε ξανά την πατρίδα του και την οικογένεια του, αφού δημοσίευσε στον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram τα πανέμορφα βουνά της Ροδόπης. 

Λίγα λόγια για τον ίδιο την καριέρα του και τις αγαπημένες του συνήθειες όπως η ταχύτητα και οι αγώνες με μηχανή. 

Ο Γιώργος Αμούτζας είναι ένας από τους πολλά υποσχόμενους και πολύ γοητευτικούς νεαρούς ηθοποιούς της γενιάς του και ο ρόλος του στη νέα δραματική σειρά του Alpha Σασμός, είναι καθηλωτικός.

Η καταγωγή του, από την πλευρά του πατέρα του είναι το χωριό Ίασμος στη Ροδόπη.

Σπούδασε υποκριτική στον Ίασμο τον οποίο είχαν δημιουργήσει ο πατέρας του και ο Βασίλης Διαμαντόπουλος.

Ο πατέρας του, όπως είχε πει ο ίδιος, ήθελε να τον αποτρέψει από το να ασχοληθεί με τον χώρο του θεάματος.

Ασχολείται επίσης με τη μουσική και αναμένεται σύντομα να κυκλοφορήσει και το δικό του κομμάτι

Επίσης είναι πρωταθλητής στην ιππασία, ενώ ασχολείται και με τον μηχανοκίνητο αθλητισμό.

Οι τηλεοπτικές επιτυχίες και ο ρόλος του Νικηφόρου στον Σασμό

Οι σειρές που συμμετείχε είναι αρκετά επιτυχημένες και ξεκινά από το 2017 και το «Κάτι χωρισμένα παλικάρια» του ΑΝΤ1, το 2019 το «Θα Γίνει της Πολυκατοικίας» από το ΣΚΑΙ, το «Κόκκινο Ποτάμι» την ίδια χρονιά που προβαλλόταν από το Open και η μεγάλη επιτυχία του 2021, τη δραματική σειρά του του Alpha, Σασμός.  

Στην τελευταία του συμμετοχή στον Σασμό, υποδύεται τον Νικηφόρο, μοναχοπαίδι του Στεφανή και της Βασιλικής. Έχει δώσει Πανελλαδικές και ετοιμάζεται να πάει με τον φίλο του τον Μανόλη να σπουδάσουν στη Γεωπονική Σχολή Ηρακλείου.

Ο Γιώργος Αμούτζας, έχει βαπτιστεί από μία από τις σπουδαιότερες προσωπικότητες του ελληνικού θεάτρου, τον Βασίλη Διαμαντόπουλο.

Ο νεαρός ηθοποιός αναφέρει για το συγκεκριμένο θέμα: “Αναμνήσεις, δυστυχώς -και αυτό το λέω με πραγματικό πόνο-, δεν έχω, γιατί εγώ γεννήθηκα το 1997, η βάφτισή μου έγινε το 1998 και ο Βασίλης Διαμαντόπουλος έφυγε από τη ζωή το 1999. Οπότε, ήμουνα πάρα πολύ μικρός, μόλις δύο ετών, όταν πέθανε. Δεν πρόλαβα να γνωρίσω το νονό μου. Πέρασαν πολλά χρόνια για να ωριμάσω, να συνειδητοποιήσω και να καταλάβω ποιος ήταν αυτός ο άνθρωπος που μου έβαλε το λάδι. Μεγαλώνοντας, έψαξα για αυτόν, διάβασα, έμαθα, ρώτησα τι έκανε στη διαδρομή του. Στα γυρίσματα του «Σασμού», όμως, έχω την τύχη να συνεργάζομαι με έναν άνθρωπο που θα μπορούσα να τον χαρακτηρίσω τηλεοπτικό πνευματικό μου πατέρα. Αναφέρομαι στον Μιχάλη Αεράκη, ο οποίος υποδύεται τον παπα-Μιχάλη. Ανήκει στην παλαιότερη γενιά των μεγάλων και σπουδαίων ηθοποιών, γνώριζε τον Βασίλη Διαμαντόπουλο, οπότε έχουμε κα πολλές συζητήσεις για εκείνον. Μέσα από τον Μιχάλη Αεράκη, βλέπω την ευαισθησία, την αγάπη και την πραγματική θέληση του να βοηθήσει, να στηρίξει, να πάρει από το χέρι έναν νέο ηθοποιό και να τον αναδείξει.”

Διαβάστε ακόμη  Απασφάλισε κατά Βελόπουλου και Παπαδάκη ο Εβρίτης Μ. Κίρκος

Η τραγική απώλεια του κολλητού του

Στη συνέχεια της συνέντευξής του που είχε παραχωρήσει στο περιοδικό 7 μέρες tv, αναφέρθηκε και σε μία πολύ σημαντική απώλεια που είχε, όταν έχασε τον κολλητό του φίλο. 

“Κατάφερα να αισθανθώ καλύτερα μόνο όταν αποδέχτηκα ότι δεν θα το ξεπεράσω ποτέ. Με βοήθησε μια κουβέντα που άκουσα από έναν πολύ αγαπημένο μου άνθρωπο, ότι στη ζωή δεν λύνονται όλα τα προβλήματα, δεν μπορούμε να ξεπεράσουμε όλες τις καταστάσεις και πως στο τέλος της ημέρας δεν χρειάζεται και να το κάνουμε. Μπορείς απλά να γίνεις φίλος με το πρόβλημά σου. Αυτό έκανα κι εγώ! Συμφιλιώθηκα με αυτή την ιδέα .Κράτησα όλες τις όμορφες εικόνες, όλα αυτά τα οποία ο κολλητός μου φίλος με είχε διδάξει. Ο Λουκάς παραμένει βαθιά μέσα στην ψυχή μου, στο μυαλό μου. Ακόμα και στην υποκριτική, όταν υπάρχουν δύσκολες και απλησίαστες σκηνές, πολλές φορές χρειάζεται να βγάλω αυτόν το ματωμένο απαγορευμένο φάκελο από το πίσω μέρος του μυαλού μου και να φέρω στη σκέψη μου εκείνα τα οδυνηρά συναισθήματα που βίωσα. Έτσι αντιμετωπίζω τις σκηνές απώλειας”.

Glance.gr