Ο «Μότσαρτ» ξύπνησε ομοφοβικά ένστικτα στην Πάτρα

Σκοταδιστικές αντιλήψεις ξύπνησαν στην Πάτρα με αφορμή μια παράσταση που απευθύνεται κυρίως σε μαθητές και μαθήτριες σχολείων, με μία γυναίκα ηθοποιό να υποδύεται τον ομώνυμο πρωταγωνιστικό ρόλο, γεγονός που προκάλεσε αντιδράσεις μεταξύ κάποιων γονέων, που, όπως υποστηρίζουν, δεν μπορούσαν να εξηγήσουν στα παιδιά τους τους λόγους για ένα τέτοιο σκηνοθετικό τρικ. 

Το χειρότερο σε αυτό το ομοφοβικό κλίμα που δημιουργήθηκε γύρω από την παράσταση, όπως επισημαίνει η βουλευτής Αχαΐας και Τομεάρχης Πολιτισμού του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, Σία Αναγνωστοπούλου, είναι ότι ενεπλάκη «υπερθεματίζοντας σε ένα ομοφοβικό κρεσέντο» ο καλλιτεχνικός διευθυντής του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας, συρόμενος «πίσω από τις εξελίξεις».

Η δήλωση της Τομεάρχη Πολιτισμού του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ

Παρακολουθούμε εμβρόντητοι τις πανελλήνιες διαστάσεις που έχει πάρει μια αθώα κατά τα άλλα παράσταση στην Πάτρα με τίτλο «Μότσαρτ» που απευθύνεται κυρίως σε μαθήτριες και μαθητές σχολείων.

Τίποτα δεν προοιωνιζόταν την εκτροπή της σε βήμα, ώστε μια μικρή, τοξική μερίδα της κοινωνίας μας να εκφράσει τις μισαλλόδοξες και ομοφοβικές τάσεις της. 

Φυσικά, ο παράλογος φόβος για την ομοφυλοφιλία και οι πεποιθήσεις που στηρίζουν αρνητικούς μύθους και στερεότυπα για τους ομοφυλόφιλους δεν εδράζεται ποτέ σε μια ουσιαστική αιτιολόγηση. Κάθε φορά που αναδύεται στην επιφάνεια, θα υπάρχει και μια αφορμή και μια δικαιολογία. Είναι η αγωνία να αρχίσουν από το μηδέν κάποιοι γονείς την εκπαίδευση των παιδιών τους στα ανθρώπινα δικαιώματα; Όχι. Θα αρκούσε να απαντήσουν στα παιδιά ότι βλέπουν θέατρο και η ηθοποιός παίζει απλώς έναν ρόλο.

Διαβάστε ακόμη  ΣΥΡΙΖΑ προς μικρομεσαίους επιχειρηματίες: Ρύθμιση χρεών, 120 δόσεις, αφορολόγητο στις 10.000 ευρώ - Προγραμματισμένα! Υπολογισμένα και Δίκαια!

Το δυστύχημα εν προκειμένω, είναι η στάση εκείνων που θα έπρεπε να περιφρουρούν τέτοιες φοβικές αντιδράσεις, αντί να τις καλλιεργούν.

Αντίθετα, στα πλαίσια μιας θεσμικής πλέον ομοφοβίας, κάποιοι διευθυντές αποσύρουν τα σχολεία τους από την παράσταση, ενώ ο καλλιτεχνικός διευθυντής του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας, σύρεται πίσω από τις εξελίξεις, υπερθεματίζοντας σε ένα ομοφοβικό κρεσέντο. Δηλώνει, νιώθοντας απολογούμενος, ότι δεν έχει ποτέ άντρες χορευτές, παραβιάζοντας κάθε αρχή της ισότητας στον χώρο εργασίας. Αναφέρει, ότι σε καμία πειραματική σκηνή, ακόμα και σε ενήλικες, δε θα ανέβαζε κάτι που να παραπέμπει στην ομοφυλοφιλία, θεωρώντας το προκλητικό και προκαλώντας εμάς τους υπόλοιπους να αναρωτηθούμε: Είναι αυτή δήλωση του προϊσταμένου ενός χώρου που οφείλει να διαπαιδαγωγεί και να διαπλάθει χαρακτήρες μέσα από ένα εργαλείο από τα λίγα που μπορούν να προβληματίσουν το κοινό με έναν συμβολικό τρόπο; Και τέλος, αγγίζει τα όρια της υποκίνησης του κοινού σε μίσος, όταν δηλώνει σχεδόν παραληρηματικά ότι πολλές φορές ο σεξουαλικός προσανατολισμός ενός ανθρώπου επιλέγεται «λόγω μόδας».

Εν κατακλείδι, η θεσμική ομοφοβία, είναι μια συνθήκη που μπορεί να οδηγήσει τους πολίτες σε αυταρχικά πιστεύω και να στηρίξει την προκατάληψη με άλλες κοινωνικές ομάδες, τροφοδοτώντας την εχθρότητα και το μίσος.

Ο πολιτισμός στα χειρότερα του και η Πάτρα με έναν καλλιτεχνικό διευθυντή που δεν της αξίζει.

Πηγή: efsyn.gr