Το θέατρο του παραλόγου: Όταν κάτι…βαψιματάκια βαπτίζονται έργα άξια αποθέωσης

Στα παράλογα νέα της ημέρας, σε κάποιο σχολείο, δεν έχει σημασία σε ποιο, ο Δήμος Αλεξανδρούπολης έστειλε τους υπαλλήλους του για να βάψουν το γυμναστήριο. Έβαψαν λοιπόν τους τοίχους κι έκαναν και κάτι διαγραμμίσεις στο γήπεδο.

Ωραία ως εδώ; Πιστεύετε ότι πρόκειται για κάποιο σούπερ έργο, άξιο αποθέωσης του Δημάρχου, έργο που να δικαιολογεί δημόσιες, από καρδιάς μάλιστα, ευχαριστίες; Ή μήπως πρόκειται για μια παρέμβαση ρουτίνας που θα έπρεπε ούτως ή άλλως να είχε γίνει, ίσως από την αρχή της σχολικής χρονιάς; Μία παρέμβαση για την οποία δεν θα χρειαζόταν ΑΙΤΗΜΑ των γονέων προς το Δήμο, αλλά που ο Δήμος θα είχε φροντίσει από μόνος του να καλύψει τις ανάγκες του σχολείου, χωρίς παρακάλια; Μήπως πέρα από ένα «ευχαριστώ» κατ’ ιδίαν, που κι αυτό είναι κάπως υπερβολικό, μια και μιλάμε για κάτι που απορρέει από τις βασικές υποχρεώσεις ενός Δήμου, όχι μόνο για το συγκεκριμένο σχολείο, αλλά για όλα, δεν χρειαζόταν κάτι άλλο;

Διαβάστε ακόμη  Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος - Η αγκαλιά του μπασκετμπολίστα Παππά με τη Μάγδα Φύσσα

Αυτό που σίγουρα δεν χρειαζόταν, ήταν οι δημόσιες ευχαριστίες (κάπως αλλιώς το λένε στο χωριό μου…), εκτός κι αν χωρίς αυτές, δεν προχωρά πια τίποτα σε αυτόν τον Δήμο..