Σε μεγάλο πονοκέφαλο εξελίσσεται η εύρεση προσωπικού στον τουριστικό κλάδο και τις τελευταίες ημέρες έχει ανοίξει ο… σχετικός δημόσιος διάλογος.

«Πράγματι υπάρχει τεράστια έλλειψη προσφοράς εργασίας με αμοιβές σημαντικά πάνω από τις κλαδικές συμβάσεις. Τα μεγαλύτερα προβλήματα εντοπίζονται στον επισιτισμό (κουζίνα & service) με ακάλυπτες πάνω από 50.000 θέσεις. Απαιτούνται λύσεις τώρα, ο ποιοτικός τουρισμός μας κινδυνεύει!» ανέφερε την προηγούμενη εβδομάδα με ανάρτησή του στο twitter ο επίτιμος πρόεδρος του ΣΕΤΕ, Ανδρέας Ανδρεάδης. Από την άλλη πλευρά εργαζόμενοι στη «βαριά» βιομηχανία της χώρας κάνουν λόγο για εξαντλητικά ωράρια, 7ήμερη εργασία για 2-3 μήνες χωρίς πληρωμή υπερωριών και μισθούς της τάξης των 700-800 ευρώ. Και την ίδια στιγμή αποτελεί «κοινό μυστικό» ότι οι συνθήκες διαμονής των εργαζόμενων του τουρισμού σε δημοφιλείς προορισμούς, όπως η Μύκονος, η Σαντορίνη, η Πάρος, απέχουν πολύ από το να χαρακτηριστούν αξιοπρεπείς: δωμάτια που μοιράζονται 2-3 εργαζόμενοι, άγνωστοι μεταξύ τους τις περισσότερες φορές, με διαφορετικά ωράρια ή ακόμα και κοντέινερ που έχουν μετατραπεί σε… δωμάτια.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων στον Επισιτισμό-Τουρισμό, Γιώργο Χότζογλου, οι καταγγελίες των εποχικά εργαζομένων στην ΠΟΕΕΤ για παραβίαση των όρων της Κλαδικής Σύμβασης Εργασίας πέφτουν «βροχή». Μιλώντας πριν από λίγες μέρες στο ThessToday.gr ανέφερε ότι «οι εργοδότες διαφέρουν από επιχείρηση σε επιχείρηση. Δεν προσφέρουν όλοι ικανοποιητικούς μισθούς για να αποφασίσει ο εποχικά εργαζόμενος να μεταβεί σε νησί για εργασία. Τουριστικές επιχειρήσεις, μάλιστα, με αγγελίες αναζητούν προσωπικό για το καλοκαίρι σε Μύκονο, Σαντορίνη και Πάρο, προτείνοντας επταήμερη εργασία, 10-12 ώρες την ημέρα με διαμονή και διατροφή και μισθό στα 700 ευρώ. Πολλοί εργοδότες, για να αποφύγουν την καταβολή των ενσήμων, βάζουν πλαφόν τα 100 ένσημα και μόλις ο εργαζόμενος τα αγγίξει, τότε του ζητά να δουλέψει μαύρα».

Διαβάστε ακόμη  Πέτροβιτς - Ζαμπούκης: Άρχισαν τις… προεκλογικές εμφανίσεις 

Ταμείο ανεργίας

Επιπρόσθετα, όπως ανάφερε ο Γ. Χοτζόγλου, «είναι αδύνατον να δουλεύουμε 4-5-6 μήνες και μετά το ταμείο ανεργίας να διαρκεί μόνο για τρεις μήνες. Η επιβίωση τον χειμώνα είναι ανέφικτη. Ειδικά φέτος, λόγω της πανδημίας, πολλοί έμειναν χωρίς δουλειά από τον Σεπτέμβριο και έλαβαν ταμείο ανεργίας μέχρι και τον Δεκέμβριο».

Η έλλειψη προσωπικού δεν αποτελεί μόνο ελληνικό πρόβλημα, καθώς το αντιμετωπίζουν και άλλες χώρες. Ειδικότερα σε ό,τι αφορά τη χώρα μας, η έλλειψη προσωπικού οφείλεται σε δύο βασικούς λόγους: πρώτον, πολλοί εργαζόμενοι στον ελληνικό τουρισμό μετά το καλοκαίρι του 2020, όταν πολλά ξενοδοχεία δεν λειτούργησαν, πήραν την απόφαση να εγκαταλείψουν τον κλάδο και προτίμησαν τη σταθερότητα 12μηνης εργασίας (με 14 μισθούς) έναντι εποχικής με δεδομένη και την αβεβαιότητα της πανδημίας. Ετσι ένα μεγάλο ποσοστό εργαζομένων εγκατέλειψε οριστικά τον τουρισμό.

Ο δεύτερος λόγος είναι το υψηλό κόστος διαμονής, διατροφής αλλά και μετακίνησης για τους εργαζόμενους που πρέπει να εργαστούν μακριά από τον τόπο μόνιμης κατοικίας τους. Είναι δεδομένο ότι σε αρκετούς προορισμούς το πρόβλημα της στέγασης των εποχικών εργαζομένων στον τουρισμό είναι τεράστιο.

Πηγή efsyn.gr